O tym, że branża ma kompleksy wiadomo nie od dziś. Kompleksy branży przybierają różne postaci, ale chyba najczęstszym powodem, który to sprawia jest ewidentny brak sukcesów. Za chwilę odezwie się ktoś i powie “no ale z jakiej paki? przecież mamy klientów, dochody, przychody i odchody, nie mamy żadnych kompleksów”. Takie sranie w banie sprawia, że mój tost z jajkiem na bekonie i sokiem ze świeżo wyciśniętych pomarańczy nie smakuje jak zawsze. W sumie brak sukcesów co ściśle jest związane z nieotrzymywaniem, z niezdobywaniem prestiżowych nagród można tłumaczyć poniekąd tym, że za średniej jakości prace nagród nie przyznaje się. Wyjątkiem może być lokalny konkurs dla zasobnych w kasę i startery prepaid. Mowa oczywiście o Webstarach czyli o “najbardziej prestiżowym konkursie na najlepsze strony w polskim Internecie”. Przynajmniej tak twierdzą w Gazecie Wyborczej. Zresztą w tej redakcji chyba najbardziej podniecają się na słowo “webstar”, a przecież do “branży” nie należą, więc dlaczego szukają substytutów viagry w postaci błyszczącej statuetki wartej 5zł?

Wystarczy spojrzeć na listę nagradzonych projektów. Chociażby taki słaby Pampers wygrywa już któryś raz (z tą samą odsłoną?), a nie trzeba być specjalistą, by stwierdzić, że strona jest słaba. Albo takie serwisy portalu Gazeta.pl – np. Dom czy eDziecko. Co więcej, Agora właśnie uruchomiła swoje 4 nowe serwisy. Zapewne ma chrapkę na Webstary przyszłorocznej edycji. Daj Bóg oby jej nie było – przynajmniej w takiej formie.

Kto decyduje o przyznaniu Webstarów? Kapituła oraz internauci. Jeden pies. Gdyby głos należał tylko do jury, w którego skład wchodziliby ludzie – znawcy, specjaliści tematu – to nie byłoby mowy o mieszanych uczuciach co do rangi Webstarów czy jakimkolwiek innym niesmaku. Chociaż są tacy smakosze, którym zawsze będzie niesmakować jakkolwiek pyszne to będzie. Jeśli chodzi o jury to nie wyobrażam sobie, żeby członek jury oceniał pracę agencji dla której pracuje. Nonsens totalny, a co przecież miało już nie raz miejsce przy innych nagrodach branżowych.

Powstawanie coraz to nowych kategorii, w których można wystartować jest raczej walką organizatorów o pozyskanie jak największej ilości pieniędzy (wpisowe, które należy uiścić zgłaszając stronę do niskich nie należy), a nie odpowiedzią na rosnące zapotrzebowanie kategoryzacji projektów stron i samych serwisów. Przynajmniej połowa z nagradzanych Webstarami stron jest mierna lub jak kto woli – estetycznie poprawna. Tylko, zaraz, przecież to konkurs, który powinien wyłaniać najlepszych. Z Webstarem powinien wiązać się wspomniany przez Wyborczą w cytowanym powyżej fragmencie – prestiż. Niestety bardziej na słowo Webstar można usłyszeć gromki śmiech niż poważanie i podziw. Co więcej często ci, którzy wyśmiewają się z tego typu konkursów, a w szczególności z Webstarfestivalu biorą w tych konkursach udział. Dlaczego? Webstar dla agencji to swoistego rodzaju wabik na klienta. Wyobraźmy sobie wypowiedź accounta: “Panie Wacławie, w tym roku nasza agencja otrzymała aż 3 prestiżowe nagrody – Webstary.” Pan Wacław ze zdumienia zrobi wielkie oczy, pogratuluje i pomyśli czy przypadkiem agencja X to będzie strzał w dziesiątkę.

Panie Wacławie, Bronku, Zbyszku – nie idźcie tą drogą. Webstar to tandeta, która jest mieszanką amatorszczyzny i nisko latających produkcji. Niejednokrotnie produkcji, dzięki którym mało znane agencje, studia graficzne, osoby chcą zaistnieć. To takie Jole Rutowicz i Ewy Sonnet w jednym.

Zastanawiające jest to, że do walki o Webstary dołączyły agencje takie jak Byss, Click5, K2, Opcom, zjednoczenie.com, 180heartbeats. Być może to wina tego głodu sukcesów, nagród i statuetek za swoje produkcje? Co dziwi tym bardziej, że w przypadku np. 180hb czy Click5 stwierdzić można, że ich tegoroczne produkcje nadają się do ubiegania o światowe nagrody branżowe. Zabawne na przykład jest to w jaki sposób Webstary traktuje Krzysztof Adamus z Opcomu. Jego interaktywnie.com po raz kolejny zdobyło Webstary, które tak krytykuje, ale za chwile o tym zapomina by móc się tym chwalić, prężyć muskuły, pękać z radości i ogólnie być wyczerpanym z całodobowego podniecenia tym faktem.

Człowiek polskiego internetu 2008? O matko. Nawet coś takiego ludzie z Webstarów wymyślili. Tytuł otrzymał bliżej mi nieznany osobnik – Dominik Kaznowski – który uważa(ny) się(jest) za speca internetu. Znawcę tematu. A tak na marginesie – wydaje mi się, że mylimy pojęcia bycie specjalistą od bycia entuzjastą. Ot taki znawca internetu jak z Tomka Jacykowa specjalista mody. Całe szczęście, że np. tego tytułu nie otrzymał chociażby taki Krzysztof Urbanowicz, który swego czasu miał mocne parcie na szkło, ekran ciekłokrystaliczny monitora, a nawet na wyświetlacze telefonów komórkowych. Albo przepisujący zagraniczne serwisy Grzegorz Marczak z Antywebu i powiedzmy taki Webstar za przepisywanie internetu (pomysł na nową kategorię?). Z tymi ekspertami, znawcami itd. to ciężka sprawa. Zwykli sami o sobie tak mówić. To podobnie jak z tymi, co pracują w tym samym fachu co ja – często miewają tendencje do określania siebie artystami. Tfu.

Reasumując jakie Webstary, takie strony. Albo jaki budżet, taka nagroda. I chociaż może to wydać się krzywdzące, ale niech do myślenia da fakt dlaczego w konkursie Złote Orły spośród 42 zgłoszeń złoto otrzymały tylko dwie kreacje, a pięć wyróżniono.

   › Webstary 2008 – lista nagrodzonych
   › Webstarfestival.pl