Ech, gdyby każdy nazywający siebie katolikiem miał tyle oleju w głowie i zdrowego podejścia, co Ty…

O ile niektóre zmiany w religii, jak wprowadzenie stanu duchownego czy celibatu (choć nad tym też można dyskutować) rozumiem, o tyle kwestie dotyczące już konkretnie spraw niematerialnych są dosyć kontrowersyjne. W tym pierwszym wypadku zmiany przynajmniej powinny wpłynąć pozytywnie na funkcjonowanie kościoła. W drugim człowiek sam decyduje o tym, w co wyzwawcy mają wierzyć (jak z tym czyśćcem). Nie czytałem tych książek, ale ostatnio sam zastanawiałem się nad ingerecją kościoła w religę przy okazji wprowadzenia zakazu uczestnictwa w imprezach w piątki. Na ile prawdziwe są te informacje, które podałeś – nie wiem. Nie myślę jednak, że ktokolwiek je kiedyś zmyślił, pewnie są to fakty. A jednak ja nie łączę kościoła bezpośrednio z wiarą. Czasami okazuje się nawet, że wiara to jedynie potężne narzędzie w rękach tej instytucji. Nie twierdzę, że należy jej ślepo ufać. Kościół jednak sprawuje funkcję organizacyjną, kieruje jej dalszym rozwojem. O ile zmiany wydają się racjonalne, to podlegający mu wyznawcy powinni je respektować. Ale tępić trzeba wszelkie przejawy patologii – patrz: Rydzyk.

Naprawdę nie potrafię napisać czegokolwiek w obronie kościoła w sprawie wprowadzaia nowych dogmatów. Ale będzie to chyba dobry temat na dyskuję na religii ;). Szkoda naprawdę, że czasami w szkołach na tej lekcji uczą pierdów, zamiast poważnie porozmawiać na te kontrowersyjne sprawy.

Mówisz, że sakramenty mocno wiążą z daną religią. Zdecydowana większość osób, które znam, jest ochrzczona, była u komunii, przyjęła sakrament bierzmowania. I co ciekawe bardzo dużo z nich (nie powiem większość, bo prawdopodobnie nie) nie chodzi do kościoła, ma ogólnie niewiele z wiarą wspólnego. Nie wnikam czy to ich wybór, czy może wzorują się na rodzicach, ale sakramenty te nie zdołały ich do religii przywiązać.

To nie jest żadne oczernianie, a zwykły element budowania swoich wpływów. Nie oszukujmy się, wiara to jedno, a kościół instytucjonalny to drugie. Instytucja zawsze będzie dążyć do osiągnięcia maksymalnych wpływów, bo taka jej natura.

Jest. Kościół chcąc zdobyć nowe wpływy rozgłasza ile to wiernych jest pod jego skrzydłami, a okazuje się, że są to tylko suche liczby niewiele mówiące.

Konwersja z jednej religii na drugą to rzeczy dziejące się codziennie na całym świecie. Nie są wcale takie rzadkie, po prostu się o tym nie mówi. Gdyby temu Afgańczykowi nie groziło niebezpieczeństwo (czytaj: zyłby w normalnym kraju), to pies z kulawą nogą by się tym nie zainteresował. Rzecz wydarzyła się jednak w Afganistanie i dlatego media zrobiły z tego newsa.

Ale napisałem o tym dlatego, żeby pokazać, że nawet przy tak niesprzyjających okoliczność zmiana wiary jest możliwa. Zdaję sobie sprawę, że ggyby wydarzyło się to gdzie indziej, to nie byłoby hałasu. Tak się jednak złożyło, że w Afganistanie za coś podobnego grozi kara śmierci.

Reasumując: wprowadzanie sakramentów to dobry sposób, żeby nabić sobie statystyki. Wątpię jednak, żeby naprawdę łączyło to z daną religią. Bez własnej inicjatywy człowieka niewiele może z tego wyjść.

Sakramenty te musi przyjąć, to fakt, zwykle też w dosyć wczesnym okresie życia. Ale w jaki sposób komunia wpaja mu religię? Ona nie łączy go na stałe z kościołem. Po prostu pokazuje mu tę religię z różnych stron.

Szkoda, że nie przeczytałeś mojego posta uważnie…
Ochrzczony niemowlak staje się w momencie chrztu członkiem wspólnoty wyznaniowej i automatycznie musi wypełnić szereg obowiązków. Jednym z tych obowiązków jest pokonywanie kolejnych szczebli, m.in. komunii. Te wszystkie obowiązki wiążą go z daną religią, mocno i najczęściej bez jego świadomości.

Pokazywanie religii z różnych stron to raczej domena religioznawstwa. Przecież kapłani / przywódcy wyznań nie są zainteresowani pokazywaniem prawdy o swojej religii. Jej historia i różne niezbyt chwalebne strony są najczęściej przemilczane — oczywiście w imię dobra wiary.

Dziecko jest jeszcze mało rozwinięte, nie bardzo się nad tym zastanawia. Jednak sakrament ten jest niezbędny, aby człowiek mógł dalej się w tę wiarę zagłębiać, już w późniejszym okresie życia.

Skoro sakrament jest niezbędny do pogłębiania wiary, to oznacza że wiara nie istnieje bez sakramentów. To się kupy nie trzyma, nie uważasz?

Ktoś wcześniej napisał, że nie ma pretensji do swych rodziców, że go ochrzcili. Ja też nie mam. Nauczyli mnie modlić się, pomogli przystąpić do komunii czy bierzmowania. Teraz sam staram się trochę w nią zagłębić (szkoła raczej mi w tym nie pomaga). Czuję jednak, że gdybym od dziecka nie był w tej wierze wychowywany, to chrześcijaństwo byłoby dla mnie czymś odległym. W takich warunkach przyszło mi żyć.

To teraz przeczytaj to jeszcze raz i się zastanów nad jedną kwestią. Na ile wiara jest dla Ciebie przyzwyczajeniem czy tradycją domową, a na ile świadomym wyborem. Bo jak czytam końcówkę, to mam spore wątpliwości…

Argument ‘98%’ nie przemawia do mnie, podane wcześniej przez Ciebie liczby mówią same za siebie ;). I uważam, że kościół nie powinien się nimi posługiwać w propagowaniu swojej religii. Jest to zwykłe oczernianie.

To nie jest żadne oczernianie, a zwykły element budowania swoich wpływów. Nie oszukujmy się, wiara to jedno, a kościół instytucjonalny to drugie. Instytucja zawsze będzie dążyć do osiągnięcia maksymalnych wpływów, bo taka jej natura.

Wierzę, że dorosły człowiek może w późniejszym swoim życiu przyjąć jakąś wiarę. Ostatnio głośno było o tym Afgańczyku, który przeszedł na chrześcijaństwo. Nie wiem co nim kierowało, co go do tego nakłoniło, ale przypadek ten pokazuje, że nawet w bardzo trudnych okolicznościach można czegoś takiego dokonać (chciano go przecież skazać za to na śmierć). Jest to jednak przypadek jeden z nielicznych. Takie rzeczy się zdarzają, ale wydaje mi się (tak tylko sobie spekuluję, nie mam żadnych danych), że raczej niezbyt często się takie coś przytrafia. Ludziom trudno jest w religii odnaleźć coś, co pozwoli im rzeczywiście się nią zainteresować. I przyczyniają się do tego sami ‘chrześcijanie’, których codziennie słyszymy w mediach.

Konwersja z jednej religii na drugą to rzeczy dziejące się codziennie na całym świecie. Nie są wcale takie rzadkie, po prostu się o tym nie mówi. Gdyby temu Afgańczykowi nie groziło niebezpieczeństwo (czytaj: zyłby w normalnym kraju), to pies z kulawą nogą by się tym nie zainteresował. Rzecz wydarzyła się jednak w Afganistanie i dlatego media zrobiły z tego newsa.

Wróciłem więc znowu do tego, co pisałem wcześniej – ktoś musi im religię przedstawić taką, jaką jest rzeczywiście. Pokazać, że nie opiera się tylko na pieniądzach i układach.

Pewnie Ciebie zmartwię, ale nie da się przedstawić religii takiej, jaką ona jest rzeczywiście. Ba, pojęcie “religii rzeczywistej” jest mocno złudne, bo religia jest dość dowolnie zmieniana przez ludzi. Oczywiście można przyjąć, że “rzeczywistą religią katolicką” jest to, co głosił niejaki Joszua parę tysięcy lat temu. Sęk w tym, że od rzeczy głoszonych przezeń religia rzymskokatolicka odeszła odrobinkę daleko:

A.D. 157 — wprowadzona zostaje pokuta za grzechy;
A.D. 200 — ustanowiony zostaje stan duchowny;
A.D. 220 — dogmat o niezbędności niektórych czynności kościelnych, jakie są niezbędne do zbawienia;
A.D. 325 — dogmat o Trójcy Świętej;
A.D. 330 — pojawia się czczenie zmarłych (“świętych”) i relikwi;
A.D. 449 — ustanowiony zostaje prymat biskupa Rzymu;
A.D. 539 — ustanowiona zostaje władza papieży nad wszystkimi ludźmi oraz obowiązkowa ofiara mszy świętej;
A.D. 593 — wprowadzona zostaje wiara w czyściec
A.D. 600 — wprowadzona zostaje łacina do liturgii;
A.D. 1015 — wprowadzony zostaje przymusowy celibat duchownych;
A.D. 1116 — ustanowiona zostaje spowiedź ustna;
A.D. 1140 — ułożonych i ustanowionych zostaje 7 sakramentów świętych;
A.D. 1263 — zatwierdzone zostaje przyjmowanie komunii świętej pod jedną postacią;
A.D. 1563 — ustanowiona zostaje hierarchia — tradycja Kościoła katolickiego ma być ważniejszym źródłem od Biblii — było nie było Słowa Bożego;
A.D. 1854 — dogmat o Niepokalanym Poczęciu N.M.P.;
A.D. 1870 — dogmat o nieomylości papieża;

To tylko odrobinka, nie chce mi się szukać większej ilości ciekawostek. Było ich sporo, jak np. głosowanie nad tym, czy Jezus był człowiekiem, czy też może jednak niekoniecznie. Inne głosowanie zadecydowało o tym, że z kilkudziesięciu (!) ewangelii wybrane i “zatwierdzone” zostały tylko cztery. W czasie jednego z głosowań któryś z biskupów zaczął przekonywać do swoich racji przy pomocy bodaj pastorału. Jeśli dobrze pamiętam, to przekonywanie wyszło mu dość dobrze, bo przegłosowano jakiś dogmat.
Generalnie zainteresowanych odsyłam do książek Karlheinza Deschnera, a zwłaszcza serii “Kryminalna historia chrześcijaństwa”. Ostrzegam jednak — te książki potrafią otworzyć oczy i dokonać rewolucji poglądów. Nie oznacza to jednak zerwania z wiarą, pozwala raczej na trzeźwą ocenę sytuacji…

A skoro już mówimy o wierze… jestem dziwnie przekonany, że Święty Piotr (czy kto tam teraz stoi na bramce) prędzej otworzy bramę przed kimś, kto nigdy nie był ochrzczony i nie miał pojęcia o istnieniu religii katolickiej, niż przed niejednym katolickim biskupem, wielce zasłużonym dla instytucji kościelnych.

btd – odpowiedziałem. Chodzi mi o to, że wiara nie została wymyślona przez ludzi ot, tak sobie (przynajmniej ja tak uważam, Ty możesz mieć, i pewnie masz, inne zdanie). Nie można się więc zastanawiać po co im ona – skoro nie oni ją wymyślili, to nie powinni sobie nią rozporządzać jak chcą, nie mogą nagle powiedzieć: ‘Koniec z wiarą’. W wierze nie chodzi o to, żeby mieć z tego jakieś korzyści. A bo muszę chodzić do kościoła i tak dalej, a mi się nie chce, po co mi to. Niektórzy wierzą po prostu, że jest ktoś ponad nimi.

Makowski – ten mój poprzedni komentarz chyba trochę źle zrozumiałeś… Nie chodziło mi o to, że ludzie wymyślili wiarę (dla jakiegokolwiek celu), ale że ktoś inny miał na to wpływ.

Jakie znowu macki, rany… Tylko nie łączcie mnie z jakimś fanatyzmem. To: ‘Malo konkretnie jak na kogos >>ureligijnianego

A po jaka cholere ta religia w ogole?

Tak to się możesz zastanawiać np. po cholerę ludziom guma do żucia. A bo świerzy oddech, a bo nie ma co robić, a bo tamto. Ale przecież jak się połknie, to się rozkłada w żołądku kilka lat, a jak ludzie plują byle gdzie, to środowisko zanieczyszczają. Zakazać!

Ludzie nie wymyślili sobie wiary, bo nie mieli co robić w niedzielę. Się spytasz jaką mam pewność? A no na tym polega wiara.

jajo: ‘Czuję jednak, że gdybym od dziecka nie był w tej wierze wychowywany, to chrześcijaństwo byłoby dla mnie czymś odległym. W takich warunkach przyszło mi żyć.’
no i? czulbys sie z tego powodu gorszy? dla buddystow chrzescijanstwo tez jest czyms odleglym, a sa lepsi od 90% katolskiego motlochu.